Thursday, April 12, 2018

How Democracies Die - Steven Levitsky and Daniel Ziblatt

മനുഷ്യ സമൂഹം ഇന്നേവരെ അനുവർത്തിച്ചതിൽ,  കൂട്ടത്തിൽ നല്ലത് എന്ന് പറയാവുന്ന ഭരണരീതി പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യം ആണെന്നാണ്  അഭിജ്ഞ മതം. എന്നാൽ ഈയടുത്ത കാലത്തായി  തീവ്ര വലതുപക്ഷചിന്തകളുടെയും സങ്കുചിതമായ ദേശീയവാദത്തിന്റെയും ചുവടുപിടിച്ച്, വാചകക്കസര്‍ത്തുകളിലൂടെ ജനവികാരം ഇളക്കി വിട്ട് അധികാരത്തിന്റെ തലപ്പത്ത് എത്തുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടുന്നതായി നമ്മൾ കാണുന്നു. റഷ്യ, വെനിസ്വേല, ടർക്കി, ഫിലിപ്പീൻസ്, ഇന്ത്യ, അമേരിക്ക… അങ്ങനെ എണ്ണിയാലോടുങ്ങാത്തത്രേം ഉദാഹരണങ്ങൾ. ജനാധിപത്യം മരിക്കുന്നതിന്റെ ആരംഭമാണോ ഈ സൂചനകൾ?
ഇതിന്റെ കാര്യകാരണങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്യുകയാണ് How Democracies Die എന്ന ഈ പുസ്തകം.

ഫാഷിസം, കമ്മ്യൂണിസം, പട്ടാള അട്ടിമറി ഇതൊക്കെയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ  ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കൊലയാളികൾ.  ഒരു കൂട്ടം ആയുധധാരികൾ രാത്രി ഭരണാധിപന്റെ കൊട്ടാരം വളയുന്നു, കൊട്ടാരം കത്തിക്കുന്നു, പ്രസിഡണ്ടിനെ/പ്രധാനമന്ത്രിയെ കുടുംബത്തോടടക്കം കൊല്ലുന്നു, ഭരണഘടന സസ്പെന്റ് ചെയ്യുന്നു- അങ്ങനെ അവിടെ ജനാധിപത്യം കശാപ്പ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ചിലി, അർജന്റീന, ഇറ്റലി, ജർമ്മനി, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ, പോളണ്ട്, പാക്കിസ്ഥാൻ ഇവിടെയൊക്കെ സംഭവിച്ചത് ഉദാഹരണങ്ങളായി മുന്നിലുണ്ട്. എന്നാൽ ശീതയുദ്ധത്തിനുശേഷം തോക്കിൻകുഴലിലൂടെയുള്ള അട്ടിമറി അപൂർവമായി മാറി. പകരം, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കശാപ്പുകാർ ഇന്ന് ഉയർന്ന് വരുന്നത് ബാലറ്റ് പെട്ടിയിലൂടെ തന്നെയാണ്.  പോപ്പുലിസ്റ്റ്, ദേശീയവാദങ്ങളുയർത്തി  തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ജയിക്കുന്നവർ, ഭരണത്തിലിരുന്ന് ഇഞ്ചിഞ്ചായി ജനാധിപത്യത്തെ കശാപ്പ് ചെയ്യുന്നു. നിയമമോ ഭരണഘടനയോ പരസ്യമായി ലംഘിക്കാത, തനിക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവരെ സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിമാരായി  നിയമിക്കുന്നതിലൂടെയും, ന്യൂസ് മീഡിയകളെ വിലക്കെടുക്കുന്നതിലൂടെയും ഒക്കെയായി മെല്ലെമെല്ലെയാണ് ഈ അട്ടിമറി നടക്കുന്നത്. പട്ടാള അട്ടിമറിപോലെയോ, അടിയന്തിരാവസ്ഥപ്രഖ്യാപനം പോലെയോ ഒരു “Moment of happening” ഇല്ലാ എന്നതുകൊണ്ട് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഈ ദ്രവിക്കൽ നടക്കുന്നു. ഇതിനെ എതിർക്കുന്നവർ രാജ്യദ്രോഹികളായും, പെരുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞ് പേടി പരത്തുന്നവരായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഭരണത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു നിമിഷത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു കാരണം പറഞ്ഞ്, ഭരണം തീർത്തും ഒന്നോ രണ്ടോ ആളുടെ കൈപ്പിടിയിലാവുന്നു. 

ശകതമായ ഭരണഘടനയോ, സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു ജനതയോ അല്ല ഒരിടത്തെ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തി. പ്രതിപക്ഷ ബഹുമാനത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും  അതിലെ നേതാക്കളും ആണ് ജനാധിപത്യത്തെ നിലനിർത്തുന്നത്. അമേരിക്കയിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ അപചയമാണ്, ട്രമ്പ് എന്ന demagogue നെ പ്രസിഡണ്ടാക്കിയത് എന്ന് ഈ പുസ്തകം പറയുന്നു. ടർക്കിയിലെ ഉർദുഗാൻ, അർജന്റീനയിലെ പെറോൺ, ഫിലിപ്പീൻസിലെ മാർക്കോസ് തുടങ്ങി ഒരുപാട് ഏകാധിപതികളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട് പുസ്തകത്തിൽ. 


വളരെ ഭംഗിയായി, ചെറിയ ചെറിയ വാചകങ്ങളിലൂടെ ഒരു പാട് ചരിത്രം പറഞ്ഞ് തരുന്നു ഈ പുസ്തകം. 


Saturday, March 31, 2018

വിശുദ്ധപാപങ്ങളുടെ ഇന്ത്യ - അരുൺ എഴുത്തച്ഛൻ

'...റിക്ഷ ചവിട്ടിയ അയാൾ പെട്ടെന്ന് അടുത്ത ചോദ്യമെറിഞ്ഞു: “നിങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം സ്ത്രീകളെ കിട്ടണമെന്ന് അത്ര നിർബന്ധമാണോ സാബ്?"
ഞാൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു:
"അതെ, കിട്ടിയാൽ നന്നായിരുന്നു."
"എങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരൂ. എന്റെ ഭാര്യയെ നിങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാം. 200 രൂപ തന്നാൽ മതി."

-വിശുദ്ധ പാപങ്ങളുടെ ഇന്ത്യ (അരുൺ എഴുത്തച്ഛൻ)- ഡി സി ബുക്സ്.

മംഗലാപുരത്തെ ഡാൻസ് ബാറുകൾ നിരോധിച്ചു എന്ന വാർത്ത സ്വാഭാവികമായും ദിനപത്രത്തിന്റെ ഒറ്റക്കോളത്തിൽ മാത്രം വായിച്ചുപോകുന്ന ഒന്നാണ്. പക്ഷെ ന്യൂസ് ഡെസ്കിലിരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ആ വാർത്ത അങ്ങനെ നിസ്സാരമായി കണ്ട് വിട്ടുകളയാൻ തോന്നിയില്ല. ഇത്രയും ഡാൻസ് ക്ലബുകൾ ഒന്നിച്ച് നിരോധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവിടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിന്  എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നറിയേണ്ടതാണെന്ന് അരുൺ എഴുത്തച്ഛൻ എന്ന പത്രപ്രവർത്തകനു തോന്നി. കൂടുതൽ അറിയുവാനായി മംഗലാപുരത്തേക്ക് വണ്ടികയറിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്ര  സംഭവബഹുലമായ ഒരു അൻവേഷണത്തിന്റെ തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു. ആചാരങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും പേരിൽ, നിരന്തരമായി ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാവപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളിലെ പെൺകുട്ടികളുടെ ജീവിതകഥകൾ വരച്ചുകാട്ടുകയാണ് - വിശുദ്ധപാപങ്ങളുടെ ഇന്ത്യ - എന്ന  ഈ പുസ്തകത്തിൽ.
 
കർണ്ണാടകയിലെ ഉച്ചംഗിമലയിലെ ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ച് ദേവദാസിയാക്കപ്പെടുന്ന ദരിദ്ര പെൺകുട്ടികളിലൂടെ കടന്ന്, മംഗലാപുരത്തെ ഡാൻസ്ബാറുകൾ, മുംബൈയിലെ ചുവന്ന തെരുവ്, കൽക്കത്തയിലെ സോനാഗച്ചി എന്നിവിടങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെടുന്ന സ്ത്രീജന്മങ്ങളുടെ ഗതികേടുകളുടെ  ഒരു നേർക്കാഴ്ച വായനക്കാരന് നൽകുന്നുണ്ട്‌ ഈ പുസ്തകം. കൂടെ പുനരധിവാസമെന്ന പേരിൽ നടക്കുന്ന കാട്ടിക്കൂട്ടലുകളുടെ പിന്നാമ്പുറക്കഥകളും. 
ദേവദാസീ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ പേരിൽ നടയിരുത്തപ്പെടുന്ന പെൺകുട്ടികൾ, അവരുടെ യുവത്വം നശിക്കുമ്പോൾ എത്തിപ്പെടുന്നത് മഹാനഗരങ്ങളിലെ പുറമ്പോക്കുകളിലാണ്. സമാനമായ സ്ഥിതിയാണ് വിധവകളായ സ്ത്രീകൾക്ക് ഉത്തർപ്രദേശിലെ വൃന്ദാവനിലും നേരിടേണ്ടിവരുന്നത്. മുഖങ്ങൾ മാത്രം മാറുന്നു, കഥകൾക്കെല്ലാം ഒരേ നിറങ്ങൾ! ഉജ്ജയിനിലെ ഒരു വേശ്യാത്തെരുവ് അടക്കി വാണിരുന്ന സുനിതയും, പുരി ജഗന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ അവസാനത്തെ ദേവദാസി നർത്തകിയായ സിരിമണിയും, ആന്ധ്രയിലെ കലാവന്തലുകളും എല്ലാം ഒരേ അച്ചിൽ വാർത്ത കഥകൾ! 
ആറ് വർഷത്തോളം ഇന്ത്യയൊട്ടാകെ യാത്ര ചെയ്ത് എഴുതിയതാണെങ്കിലും, ഒരിടത്ത് പോലും ഇതൊരു യാത്രാവിവരണമാണെന്ന് തോന്നില്ല. നിറം പിടിപ്പിച്ച കഥകളോ വിവരണങ്ങളോ ഇല്ല. ഒരു ചരിത്രകാരന്റെ അവധാനതയോടെ വസ്തുതകളും  കണക്കുകളും വായനക്കാരന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌ വെക്കുകയാണ്‌ ഗ്രന്ഥകാരൻ ചെയ്യുന്നത്‌. 

വിശപ്പ് - അതുമാത്രമാണ് പരമമായ സത്യം. സോനാഗച്ചിയിലെ തന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പോലും അനുമതി ഇല്ലാത്ത പൂർണ്ണിമ പറയുന്നുണ്ട് - “വിശപ്പറിഞ്ഞവൾക്ക് അത് മാറ്റാനുള്ള വഴികൾ തന്നെയാണ് മുഖ്യം. പുറംലോകം കാണാൻ പറ്റില്ല എന്നതൊക്കെ കൃത്യമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ജീവിക്കുന്നവരുടെ മാത്രം പ്രശ്നമാണ്.

സനാതനധർമ്മത്തിന്റെ പേരിൽ അഹങ്കരിക്കുന്ന ഇന്ത്യയിലെ ഓരോരുത്തനും വായിച്ചറിയേണ്ടുന്ന ഒരു പുസ്തകം!


പി എസ്: ഗ്രന്ഥകാരന്റെ ഫീച്ചറിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കോടതി പിന്നീട് ദേവദാസി സമ്പ്രദായം നിരോധിച്ചു.  

Saturday, March 24, 2018

Chaos Monkeys - Antonio García Martinez

സിലിക്കൺ വാലിയിൽ നിന്ന്, ചെറിയ തോതിൽ തുടങ്ങി വളർന്ന് വന്ന്  ലോകം തന്നെ കീഴടക്കിയ പല കമ്പനികളുടെയും കഥകൾ പലപ്പോഴായി നമ്മൾ കേൾക്കാറുണ്ട്. ഫേസ്ബുക്ക്, ട്വിറ്റർ, AirBnB, WhatsApp, Instagram തുടങ്ങി എണ്ണിയാൽ തീരാത്തത്രേം വിജയഗാഥകൾ. വിജയിക്കുന്നവർ എഴുതുന്നതാണ് ചരിത്രം എന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ, എവിടെയും എത്താതെ പോകുന്ന കമ്പനികളെ പറ്റിയോ അല്ലെങ്കിൽ ജയിച്ചവരുടെ  വിജയത്തിനു പിന്നിലെ കള്ളക്കളികളെക്കുറിച്ചോ ആരും  ഒന്നും പറയാറില്ല. അവിടെയാണ്  Antonio García Martinez എന്ന Startup Enterpreneur  വ്യത്യസ്തനാവുന്നത്. 
Past is what we owe to the Future എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന Antonio എഴുതിയ Chaos Monkeys: Obscene Fortune and Random Failure in Silicon Valley
എന്ന പുസ്തകം വായിക്കേണ്ടതും ആ ഒറ്റകാരണം കൊണ്ടുതന്നെ.

ആദ്യം ഗ്രന്ഥകാരനെപറ്റി:  UC Berkeley യിൽ ഫിസിക്സിൽ പി എഛ് ഡി ചെയ്യുന്നതിനിടയിലാണ് Antonio ക്ക് ഗോൾഡ്മാൻ സാക്സിന്റെ ട്രേഡിംഗ് ഡെസ്കിൽ ജോലി കിട്ടുന്നത്. ഫിസിക്സൊക്കെ തട്ടിൻപുറത്ത് വെച്ച് നേരെ ന്യൂയോർക്കിലേക്ക്. കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവിടെ നിന്ന് രാജിവെച്ച് ഒരു Online advertisement സ്റ്റാർട്ടപ്പിൽ ചേരുന്നു. അധികം താമസിയാതെ അതും വിട്ട് സ്വന്തമായി ഒരു സ്റ്റാർട്ടപ്പ് തുടങ്ങുന്നു. പ്രശസ്തമായ Y Combinator വഴി ഫണ്ട് ശേഖരിച്ച് തുടങ്ങിയ ഈ കമ്പനി കുറച്ച് നാളുകൾക്ക് ശേഷം 10 മില്ല്യൺ ഡോളറിന് ട്വിറ്ററിന് വിറ്റു. അതിനുശേഷം ഫേസ്ബുക്കിലെ Ads division ൽ പ്രൊഡക്റ്റ് മാനേജറായി 2 വർഷം ജോലി ചെയ്ത്, അവിടെ നിന്നും രാജിവെച്ചു. ഇപ്പോൾ തന്റെ ചെറിയ കപ്പലിൽ ലോകം ചുറ്റുന്നു!
ഇനി പുസ്തകത്തിലേക്ക് -  
ഒരു പുസ്തകത്തിന്- അതും ആത്മകഥക്ക്-  Chaos Monkey എന്ന പേര് വളരെ രസകരമായി തോന്നി. നെറ്റ്ഫ്ലിക്സ് എന്ന വീഡിയോ ഷെയറിംഗ്/ Streaming കമ്പനി അവരുടെ സെർവറുകളും മറ്റും ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു സോഫ്റ്റ്വെയർ ആണ് Chaos Monkey. ഒരു സെർവർ റൂമിൽ കുറെ കുരങ്ങന്മാരെ കയറ്റി വിട്ടാൽ എന്ത് ചെയ്യും- കുറച്ചെണ്ണം വയറുകൾ പിടിച്ച് വലിക്കും, കയ്യിൽ കിട്ടിയ കമ്പ്യൂട്ടറൊക്കെ എറിഞ്ഞ് പൊട്ടിക്കും അങ്ങനെ ഒരു തീർത്തും random ആയ ഒരു കലാപം അവിടെ നടക്കും. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു ചുറ്റുപാടിൽ, കമ്പനിയുടെ സിസ്റ്റം എങ്ങനെ വർക്ക് ചെയ്യും എന്ന് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന ഒരു സോഫ്റ്റ്വെയർ ആണ്  Chaos Monkey . നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലെ ഒരു തരം Chaos Monkey ആണ് താനടക്കമുള്ള ടെക്നോളജി സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾ എന്ന് പറഞ്ഞാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ പുസ്തകം തുടങ്ങുന്നത്. 
പ്രധാനമായും ഈ പുസ്തകത്തിന് രണ്ട് ഭാഗങ്ങളാണുള്ളത്.  സ്റ്റാർട്ടപ്പ് കമ്പനികളുടെയും വെൻച്വർ കാപിറ്റലിസ്റ്റുകളുടെയും(വീ സി)  ഉള്ളുകള്ളികൾ തുറന്ന് കാണിക്കുന്ന  ആദ്യഭാഗം.  വീസിമാർ എന്നാൽ സാധാരണ ഗതിയിൽ കൈയിൽ ഇഷ്ടം പോലെ കാശുള്ള, പക്ഷെ സമയമോ, ടെക്നോളജിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരമോ ഇല്ലാത്തവരാണ്.  ഒട്ടും കാശ് കൈയിലില്ലാത്ത , പക്ഷെ സമയവും ടെക്നോളജിയും ഇഷ്ടം പോലെ കൈമുതലായുള്ളവരാണ് സ്റ്റാർട്ടപ്പിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന എഞ്ചിനീയർമാർ. ഇവരുടെ രണ്ട് പേരുടെയും കാശ്, സമയം, ടെക്നോളജി എന്നിവ  അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വളരെ വിദഗ്ദമായി ട്രേഡ്  ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്കേ ഒരു സ്റ്റാർട്ടപ്പ് കമ്പനി ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് വരാൻ പറ്റൂ എന്ന് അന്റോണിയോ പറയുന്നു. ഒരുപാട് നേരിട്ടുള്ള അനുഭവങ്ങൾ ഉദാഹരണങ്ങളായി നിരത്തി അദ്ദേഹം അത് സമർത്ഥിക്കുന്നു. തന്റെ കമ്പനിയുടെ ആദ്യകാലത്ത്, അത് തകർക്കാൻ വേണ്ടി, മുന്നേ ജോലി ചെയ്ത കമ്പനി കേസ് കൊടുക്കുന്നതും, അതിനെ പല കള്ളക്കളികളിലൂടെയും എതിർത്ത് തോൽപ്പിക്കുന്നതും ഇതിൽ വായിക്കാം. 

രണ്ടാം ഭാഗം ഫേസ്ബുക്കിലെ പ്രൊഡക്റ്റ് മാനേജർ ആയിട്ടുള്ള  കാലഘട്ടത്തിന്റെ വിവരണമാണ്. Facebook ഷെയർ മാർകറ്റിൽ ലിസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതിനു തൊട്ട് മുൻപും ശേഷവുമായ 2 വർഷങ്ങൾ. Corporate ജീവിതങ്ങളെ അടുത്തറിയുന്നത് കൊണ്ടും, ടെക്നോളജിയുമായി സ്നേഹത്തിലായതുകൊണ്ടുമായിരിക്കണം, ഈ രണ്ടാം ഭാഗമാണ് എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചത്.  ഫേസ്ബുക്കിലെ Advertisement Target ടീമിന്റെ പ്രൊഡക്ട് മാനേജറായിട്ടാണ് അന്റോണിയോ ചേരുന്നത്. നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും കൊടുക്കുന്ന ഡാറ്റ (ഫേസ് ബുക്ക് പ്രൊഫൈലിൽ ആയാലും, പുറത്ത് ഇന്റെർനെറ്റിൽ എവിടെയായാലും), എങ്ങനെയാണ് കമ്പനികൾ കാശായി മാറ്റുന്നത് എന്ന് ഈ പുസ്തകം വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാവും.  The Narcissism of Privacy  എന്ന ഒരു അദ്ധ്യായം ഉണ്ട് ഇതിൽ ( ആ പേര് എനിക്ക് ക്ഷ പിടിച്ചൂ! ). ഡാറ്റാ പ്രൈവസി എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നത്, നമ്മടെ പേര്, ഫോൺ നമ്പർ, അഡ്രസ്, കുടുംബത്തിലുള്ളവരുടെ ഡിറ്റെയിൽസ് എന്നിവയൊക്കെയല്ലേ. താനറിയാതെ ആരും ഇതൊന്നും കാണരുത്, തന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ ഇതൊന്നും ഉപയോഗിക്കരുത് എന്നൊക്കെയാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയാ ഡാറ്റാ പ്രൈവസിയിൽ മിക്കവാറും എല്ലാരും ചിന്തിക്കുന്നതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും. എന്നാൽ  നിങ്ങളുടെ ഈ ഡാറ്റയിൽ സോഷ്യൽ മീഡിയാ കമ്പനികൾക്കൊന്നും യാതൊരു താത്പര്യവുമില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അവർക്ക് വേണ്ടത് വേറെ ചില കാര്യങ്ങളാണ്. നിങ്ങൾ ആഴ്ചയിൽ എത്രതവണ ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകുന്നു,  ഏത് ഹോട്ടലിലാണ് സാധാരണ പോകാറ് (Checked into Kuttappayi Restaurant type posts…), എത്രതവണ വിദേശയാത്ര ചെയ്യുന്നു, ഏത് കമ്പനിയുടെ  ഷൂവാണ് നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടുന്ന് പറഞ്ഞ് പോസ്റ്റിയത്, നിങ്ങൾ ഏതൊക്കെ  ആമസോണിലോ ഫ്ലിപ്കാർട്ടിലോ പോയി ഏതൊക്കെ ഉത്പന്നങ്ങളാണ് ഷോപ്പിംഗ് കാർട്ടിലേക്ക് ഇട്ടത്   ഈ വിവരങ്ങളൊക്കെയാണ് കമ്പനികൾക്ക് വേണ്ടത്. അതിനെയാണ് അവർക്ക് വിറ്റ് കാശാക്കാൻ എളുപ്പം. അതെങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നു എന്ന്  ഒരു  ഏകദേശ ധാരണയുണ്ടാക്കാൻ ഈ പുസ്തകത്തിലെ രണ്ടാം ഭാഗം വായിച്ചാൽ മതിയാവും ! ഇത് കൂടാതെ ഓൺലൈനിലും അല്ലാതെയും നടക്കുന്ന micro targetted advertisement നെക്കുറിച്ചുള്ള  ആകർഷകമായ ഒരുൾകാഴ്ച നൽകാനും ഈ പുസ്തകം നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.


ടെക്നോളജിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന, പക്ഷെ സാധാരണക്കാരായ വായനക്കാർക്ക് വേണ്ടി എഴുതിയ ഒരു പുസ്തകമാണിത്. പ്രത്യേകിച്ചും പ്രൈവസിയുടെ പേരിൽ ഫേസ്ബുക്കിനെ എല്ലാവരും പഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ സമയത്ത്,  പറ്റുമെങ്കിൽ വായിക്കൂ. 

അലർട്ട്- പുസ്തകത്തിലെ പല ഉദാഹരണങ്ങളും എ സർട്ടിഫികറ്റ് വാങ്ങിത്തരുന്ന ടൈപ്പ് ആയതുകൊണ്ട്, കുട്ടികൾക്ക് വായിക്കാൻ പറ്റുന്നതല്ല എന്നാണ് എന്റെ തോന്നൽ! 
 

Wednesday, February 07, 2018

Thank you for being late - Thomas L Friedman

"When I in dreams behold thy fairest shade

Whose shade in dreams doth wake the sleeping morn

The daytime shadow of my love betray’d

Lends hideous night to dreaming’s faded form.”

ഈ കവിതാശകലം വായിച്ചിട്ട് വല്ല പ്രത്യേകതയും  തോന്നിയോ?  ഈ കവിത എഴുതിയത് ഒരു മനുഷ്യനല്ല, മറിച്ച് ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമാണ്. 

കവികളെ മാത്രമല്ല നമ്മൾ ഇന്ന് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പല പല ജോലികളും  ഇനിയങ്ങോട്ട് ചെയ്യാൻ പോവുന്നത് കമ്പ്യൂട്ടറുകളായിരിക്കും. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആൾക്കാർ ചെയ്യുന്ന ജോലി ഡ്രൈവർ ആണ്. പക്ഷെ അടുത്ത ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഡ്രൈവർ ജോലി അപ്രത്യക്ഷമാകും എന്ന് ഉറപ്പ്. സ്റ്റെനോഗ്രാഫറും, എസ് ടിഡി ബൂത്ത് ഓപ്പറേറ്ററും, തയ്യൽക്കാരനും അപ്രത്യക്ഷമായതു പോലെ, ഡ്രൈവർമാരും അപ്രത്യക്ഷമാകും!
  
എന്താണ് ഈ മാറ്റത്തിന്റെ പുറകിൽ എന്ന് വിവരിക്കുകയാണ് തോമസ് ഫ്രീഡ്മാൻ തന്റെ “Thank You For Being Late - An optimistic guide to thriving in the age of accelerations” പുസ്തകത്തിൽ! മനോഹരമായ പുസ്തകം.

മൂന്ന് വൻശക്തികളാണ് ഈ മാറ്റങ്ങൾക്ക് ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നത് എന്നാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം പറയുന്നത്. 

1) മൂർസ് നിയമം: വളരെ സിമ്പിളായി പറഞ്ഞാൽ “ഓരോ രണ്ട് വർഷത്തിലും കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള Processing Power ഇരട്ടിയാവും” എന്ന നിരീക്ഷണമാണ് മൂർസ് നിയമം. ഇത്രയും കാലമായി ഈ നിയമം കൃത്യമായി പാലിക്കപ്പെടുന്ന വിധത്തിൽ ടെക്നോളാജി മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആദ്യമായി ചന്ദ്രനിലിറങ്ങിയ ബഹിരാകാശ വാഹനമായ Apollo 11 ൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കമ്പ്യൂട്ടറിനേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി ശേഷിയുള്ള കമ്പ്യൂട്ടറാണ് നാമെല്ലാരും മൊബൈൽ ഫോൺ എന്നും പറഞ്ഞ് പോക്കറ്റിൽ ഇട്ട് നടക്കുന്നത്! 2007 ൽ ഈ മേഖലയിൽ ഒരു വൻ കുതിച്ച് ചാട്ടം തന്നെ ഉണ്ടായി. ആപ്പിളിന്റെ ഐഫോണിന്റെ വരവോടെ,  ഒരു മൊബൈൽ ഫോൺ മാത്രമല്ല ഉണ്ടായത്- ആപ്പ് ഡെവലപ്മെന്റ്, കൂടിയ നെറ്റ്വർക്ക് അങ്ങനെ വലിയ ഒരു ecosystem കൂടെ അതിന്റെ കൂടെ വികസിച്ചു വന്നു. ഇതൊന്നും കൂടാതെ, Facebook, Twitter, AirBNB, Hadoop അങ്ങനെ ഒരു പാട് പുതിയ ടെക്നോളജിയും പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളും വികസിച്ചത് 2007 ലാണ്. ഈ വളർച്ച അതേ വേഗതയിൽ ഇന്നും തുടരുന്നു - മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ ദിവസേനയെന്നോണം മാറ്റി മറിച്ചുകൊണ്ട്.

2) ആഗോളവത്കരണം : 20 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഗ്രാമത്തിലുള്ള ഒരാൾക്ക് തന്റെ സാധനം വിറ്റഴിക്കാൻ ഏക ഉപാധി തന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ചന്ത മാത്രമായിരുന്നു. ഇന്ന് ലോകം എന്ന വിപണി  ആർക്കും എവിടെ നിന്നും എത്തിപ്പിടിക്കാം .  ഉദാഹരണത്തിന് 20 വർഷം മുൻപ് നാട്ടിൽ കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷൻ  നടത്തിയിരുന്ന ഒരാൾക്ക് ഇന്ന് ഒരു ഓൺലൈൻ ട്യൂഷൻ വഴി അമേരിക്കയിലോ ഉഗാണ്ടയിലോ ഉള്ള കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷൻ എടുക്കാം. എത്രയോ ഇരട്ടി കാശും ഉണ്ടാക്കാം! തനിക്കറിയാവുന്ന പാചകവൈദഗ്ധ്യം മാത്രം കൈമുതലാക്കി യുട്യൂബ് ചാനൽ വഴി  ദിവസേന 250-300ഡോളർ വരെ സമ്പാദിക്കുന്ന ഒരാളെപറ്റി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

3) പ്രകൃതി മാറ്റങ്ങൾ: കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം വലിയൊരു പ്രശ്നമാ?ണ് ഇന്ന്. ഇത് കൃഷിയെയോ പ്രകൃതിവ്യവസ്ഥയെയോ മാത്രമല്ല- രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ തന്നെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പ്രകൃതിയിലെ മാറ്റങ്ങൾ മനുഷ്യനെന്ന ജീവിവർഗത്തിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള പാതയിൽ ഒരുപാട് വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തും എന്ന്  ഫ്രീഡ്മാൻ പറയുന്നു.

ഇനിയങ്ങോട്ട് ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് അത്യാവശ്യമായി വേണ്ട മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
1) Life long learning : എപ്പോഴും പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാൻ തയ്യാറാവുക
2) STEM: സയൻസ്, ടെക്നോളജി, എഞ്ചിനീയറിംഗ്, മാത്തമാറ്റിക്സ് എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽ ഉള്ള അറിവ് 
3) Coding :  കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമിംഗ് അറിഞ്ഞിരിക്കുക


കുറച്ചധികം ഗവേഷണം നടത്തി തയ്യാറാക്കിയതാണ് ഈ പുസ്തകം എന്നതുകൊണ്ടും  ലളിതവും  രസകരവുമായ ആഖ്യാനരീതി കൊണ്ടും കുട്ടികൾക്ക് പോലും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒന്നായിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. പറ്റുമെങ്കിൽ വാങ്ങി വായിക്കുക!!




Sunday, January 07, 2018

ഓർമ്മച്ചെരാതുകൾ - ജി വേണുഗോപാൽ

ജി വേണുഗോപാലിന്റെ പാട്ടുകൾ എനിക്ക്  ഇഷ്ടമാണ്. ഇന്റർവ്യൂകളിലും മറ്റും വളരെ ഹൃദ്യമായി അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളുടെ ആത്മകഥ കണ്ടപ്പോൾ വാങ്ങാതിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.

ശ്രീജിത് കെ വാരിയറുമൊന്നിച്ച് ജി വേണുഗോപാൽ എഴുതിയ “ഓർമ്മച്ചെരാതുകൾ- സ്മരണകളുടെ സംഗീതയാത്ര” എന്ന പുസ്തകം അങ്ങനെയാണ് കൈയിലെത്തുന്നത്. പുസ്തകത്തിലെ കുറെയേറെ ഭാഗങ്ങൾ തന്റെ ബ്ലോഗിൽ മുന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചവയാണെന്ന് പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നു.
തന്റെ കുടുംബ പശ്ചാത്തലം, സ്കൂൾ കാലം മുതലിങ്ങോട്ടുള്ള സംഗീതാനുഭവങ്ങൾ, എം ജി രാധാകൃഷ്ണനൊടുണ്ടായിരുന്ന ആത്മബന്ധം, സിനിമാ മേഖലയിലെ  പ്രമുഖരുമായുള്ള ബന്ധങ്ങളും അവരോടൊപ്പമുള്ള അനുഭവങ്ങളും ഇവയൊക്കെയാണ് പുസ്തകത്തിന്റെ കാതൽ.

കൃത്യമായ ഒരു തുടർച്ചയില്ല എന്നതും, എഡിറ്റിംഗിലെ ഒരുപാട് പോരായ്മകളും (പല സംഭവങ്ങളും റിപ്പീറ്റ് ചെയ്ത് വരുന്നുണ്ട്), സാഹിത്യഭംഗി തീരെ ഇല്ലാത്ത എഴുത്തും, അങ്ങനെ ആകെ കൂടി മടുപ്പിച്ച ഒരു വായനയായിരുന്നു ഇത്..

എന്റെ നൂറു രൂപ ഹുദാ ഗവ 😃
 

ഇലഞ്ഞിപ്പൂമണമുള്ള നാട്ടുവഴികൾ - പി സുരേന്ദ്രൻ

രണ്ട് മൺകയ്യാലകൾക്കിടയിൽ കഷ്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക് മാത്രം നടന്ന് പോകാൻ പറ്റുന്ന ഒരു വഴിയായിരുന്നു അത്.  വേനലവധിക്കാലത്ത്  അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ വന്നാൽ, രാവിലെ ഓടിപ്പോയി നോക്കും ഈ വഴിയിൽ പുളിയൻമാങ്ങ വീണുകിടക്കുന്നുണ്ടോന്ന്. 
മാങ്ങക്ക് പകരം കുറെ ചെമ്പകപ്പൂക്കൾ വീണ് കിടക്കുന്നുണ്ടാവും. ആ വഴി നിറയെ നനുനനുത്ത ചെമ്പകപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധവും.
കയ്യാലയിൽ നിറയെ പൊത്തുകളാണ്. വല്ലപ്പോഴും ഓരോ പൊന്മാൻ എവിടെ നിന്നോ പറന്ന് വന്ന് ഈ എണ്ണമില്ലാത്ത പൊത്തുകളിലേതിലെക്കെങ്കിലും അങ്ങ് അപ്രത്യക്ഷമാകും.   ഓണക്കാലത്ത് പോയാൽ ഈ ഇടവഴിയുടെ രണ്ട് വശത്തും തുമ്പപ്പൂക്കൾ വിടർന്ന് നിൽക്കുന്നുണ്ടാവും.

ഓർമ്മയിൽ എവിടെയോ വിട്ട് പോയ ഈ കയ്യാലയും ഇടവഴിയും പുളിയന്മാങ്ങയും പൊന്മാൻ മുട്ടയുമൊക്കെ തിരികെ കൊണ്ടുത്തരാൻ ഒരു പുസ്തകത്തിനു പറ്റി. വളരെ ആകസ്മികമായി വാങ്ങിയ “ഇലഞ്ഞിപ്പൂമണമുള്ള നാട്ടുവഴികൾ” എന്ന പി സുരേന്ദ്രന്റെ പുസ്തകത്തിന്. ഡി സി ബുക്സാണ് പ്രസാധകർ.
പ്രശസ്തനോവലിസ്റ്റും കഥാകൃത്തും ആയ പി സുരേന്ദ്രൻ, തന്റെ സ്വത സിദ്ധമായ ലളിതസുന്ദര വാക്കുകളിൽ നമ്മെ ആ ചെമ്പകപ്പൂ വീണുകിടക്കുന്ന ഇടവഴിയിലൂടെ കൈപിടിച്ച് നടത്തുന്നു…
പാപ്പിനിപ്പാറയിലെ രാധടീച്ചറുടെ ബാലവാടിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി തീക്ഷ്ണയൗവനത്തിലെ പൊള്ളുന്ന നക്സൽ ഓർമ്മകൾ വരെ നീളുന്ന മനോഹരമായ ഒരു കൂട്ടം ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളാണ് ഈ പുസ്തകം. 
സ്കൂളിൽ വർഷാവസാനപരീക്ഷക്കിടയിലാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഓടിന്റെ ഇടയിൽ നിന്ന് ഒരു അണ്ണാൻകുഞ്ഞ് താഴേക്ക് വീഴുന്നു. ടീച്ചർ അതിനെ എടുത്ത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "ആദ്യം പരീക്ഷ എഴുതിതീരുന്ന ആൾക്ക് ആ അണ്ണാൻകുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടുപോകാം” എന്ന് ടീച്ചർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. കണക്ക് പരീക്ഷയാണോ, അണ്ണാൻകുഞ്ഞാണോ വലുത് എന്ന കാര്യത്തിൽ സുരേന്ദ്രന് സംശയമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോ തന്നെ പേപ്പർ കൊടുത്ത് അണ്ണാൻകുഞ്ഞിനെയും വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുന്ന ലേഖകൻ വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കുടന്ന ഇലഞ്ഞിപ്പൂ കോരിയിടുന്നു! 

മൈസൂരിലെ മരപ്പാവകൾ എന്ന ഒരു അദ്ധ്യായത്തിൽ,   ഒരു ജോലിക്ക് വേണ്ടി വീട് വിട്ടുപോയി മൈസൂരിലെ ഒരു മൂന്നാം കിട ബാറിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന  കൗമാരകാലത്തെ സുരേന്ദ്രനെ വരച്ച് കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അവിടെ നിന്ന് സ്വന്തമായി പഠിച്ച് പ്രിഡിഗ്രീ പാസായി അദ്ധ്യാപകനാവുന്ന ലേഖകന്റെ ജീവിതവഴികളിലെ അനുഭവങ്ങളും കഷ്ടപ്പാടുകളും നമുക്ക് തൊട്ടറിയാം ഇതിലൂടെ.
പോലീസുമായുള്ള ഒരു ഏറ്റുമുട്ടലിൽ തലനാരിഴക്ക് രക്ഷപ്പെട്ട നക്സലൈറ്റ് ബാവ എന്ന കോഴിക്കോട്ടുകാരൻ അമീറലിയുടെ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത സമരജീവിതകഥ പറയുന്നുണ്ട് ഇതിൽ. “എനിക്കെന്നെ വിൽക്കാൻ വയ്യ..കാലഘട്ടം എത്രയൊക്കെ മാറിയാലും അസത്യത്തിനും അവസരവാദത്തിനും എത്രയൊക്കെ പാഠഭേദം വന്നാലും, എന്റെ മൂല്യബോധം കൈവിടാൻ തയ്യാറല്ല” എന്ന് ഉറക്കെപ്പറയുന്ന അമീറലി! 
സിദ്ധണ്ണൻ, അലവ്യാക്കാ, വേലായുധൻ ഡോക്ടർ, മൗലാനാ എന്ന അബ്ദുൾ ഹമീദ്, രാധാ ടീച്ചർ, അനിയേട്ടൻ അങ്ങനെ ഒരു പാട് വേറിട്ട മനുഷ്യരെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് അങ്ങോളമിങ്ങോളം!

അനുഭവങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിൽ വാർത്തെടുത്ത ഒരുകൂട്ടം കഥാപാത്രങ്ങളെ, അതിമനോഹരവും ലളിതവുമായ ഭാഷയിൽ നിങ്ങളുടെ കൈകളിലേക്ക് ഇട്ട്  തരുന്നു സുരേന്ദ്രൻ!





Wednesday, August 09, 2017

നാനാർത്ഥങ്ങൾ - സുനിൽ പി ഇളയിടം

ചങ്ങമ്പുഴയെ ഞെക്കിക്കൊല്ലുമ്പോൾ
---------------------------------
ഒരു പതിവ് സന്ദർശനത്തിനായി സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോളാണ് "നാനാർത്ഥങ്ങൾ- സമൂഹം, ചരിത്രം, സംസ്കാരം” എന്ന പുസ്തകം കൂടെയിറങ്ങിവന്നത്. സാംസ്കാരിക വിമർശകൻ, വാഗ്മി, ഗ്രന്ഥകാരൻ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രശസ്തനായ ഡോ സുനിൽ പി ഇളയിടത്തിന്റെതാണ് കൃതി. പലകാലത്തായി ആനുകാലികങ്ങളിലും മറ്റും എഴുതിയ ലേഖനങ്ങളും, നടത്തിയ പ്രസംഗങ്ങളും ക്രോഡീകരിച്ചതാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം. നാലു ഭാഗങ്ങളിലായി (കേരളം: സമൂഹവും സംസ്കാരവും, സാഹിത്യപഠങ്ങൾ, കലാവിചാരങ്ങൾ, വിചിന്തനങ്ങൾ) നാല്പതോളം ലേഖനങ്ങൾ ഉണ്ട് ഇതിൽ. ഈയടുത്ത കാലത്തായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരുപാട് പ്രസംഗങ്ങൾ കേട്ടതിന്റെ ഹാംഗോവറിൽ, ഇപ്പൊ വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുസ്തകത്തെ മാറ്റിവെച്ച് ഇതിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു.
വായിക്കാൻ തുടങ്ങിട്ട് കുടുങ്ങീന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതീല്ലോ. ഓരോ വാചകവും നാലും അഞ്ചും തവണ വായിച്ചാൽ തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ പാടാണ്. ഇതിലും എളുപ്പത്തിൽ വല്ല ഗ്രീക്കോ, ജാപ്പനീസ് പുസ്തകങ്ങളോ എനിക്ക് വായിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റിയേനെ. ആരെങ്കിലും വായിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, എനിക്ക് ആകെ ഒരു ഉപദേശം തരാനുള്ളത് നിങ്ങൾക്ക് മലയാളം/സംസ്കൃതം എന്നിവയിൽ എം എ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇത് വായിക്കാൻ ഇറങ്ങുക എന്നാണ്. 
ഉദാഹരണമായി പറഞ്ഞാൽ, ലാളിത്യമാണ് ചങ്ങമ്പുഴക്കവിതകളുടെ മുഖമുദ്ര എന്നാണല്ലോ. എന്നാൽ "ചങ്ങമ്പുഴക്കവിതകളുടെ വിപ്ലവമൂല്യം” എന്ന വിഷയത്തിൽ സുനിൽ പി ഇളയിടം എഴുതുമ്പോൾ അതിങ്ങനെയാവുന്നു.
“അടിത്തറയും മേല്പുരയും എന്ന പരികല്പനയുടെ ആധാരമായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു വരുന്നത് ഈ പ്രസ്താവനയാണ്. ഈ പ്രസ്താവന യാന്ത്രികമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത മാർക്സ് മുൻകൂട്ടി കണ്ടിരുന്നു എന്നു വേണം കരുതാൻ. അടിത്തറ/മേല്പുര ബന്ധം ചരിത്രപരവും അസമവും മേല്പുരയുടെ പ്രഭാവത്തിനു അനുരൂപവുമായിരിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരണം നൽകിയത് അതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ്. ഭൗതിക ഉത്പാദനവും ആത്മീയ ഉത്പാദനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ, ഭൗതിക ഉത്പാദനത്തെ പൊതുവായ ഒന്നായിട്ടല്ലാതെ സവിശേഷ ചരിത്ര യാഥാർഥ്യം എന്ന നിലയിൽ നോക്കിക്കാണണം. സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ സുനിശ്ചിത യാതാർഥ്യമല്ലാതെ ചരിത്രബന്ധമായി കാണണമെന്നും ഒരു സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയോട് ബന്ധപ്പെട്ട് വ്യത്യസ്ത ആശയ വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിൽക്കാമെന്നും ഭൗതിക ഉത്പാദനവും ആത്മീയ ഉത്പാദനവും നിരന്തരമായ പരസ്പര സ്വാധീനം പുലർത്തുമെന്നും വിശദമാക്കിക്കൊണ്ട് ആശയവ്യവസ്ഥകളേയും അനുഭൂതി ലോകങ്ങളെയും ഉത്പാദനപ്രക്രിയയുടെ യാന്ത്രിക പ്രതിഫലനങ്ങളായി പരിഗണിക്കുന്നതിനെ മാർക്സ് തന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിരുന്നു..”
ഇത്രേം വായിച്ചപ്പൊ തന്നെ എന്റെ കിളി പോയി..
മിക്ക ലേഖനങ്ങളും ആനുകാലികങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി എഴുതിയവയാണെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ, അതുകൊണ്ട് തന്നെയാവണം പലതും ഇപ്പോൾ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടവയാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോനിയത്. അതേ സമയം കാലാതിവർത്തിയായ ചില നല്ല ലേഖനങ്ങളും ഉണ്ട് ഇക്കൂട്ടത്തിൽ.
അവസാനവാക്ക്: ഗ്രന്ഥകാരനെ ഇകഴ്‌ത്തുക എന്നതല്ല ഈ പോസ്റ്റിന്റെ ഉദ്ദേശം, പകരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാണ്ഡിത്യവും ഭാഷാ നൈപുണ്യവും എന്നെ പോലുള്ള പാമരൻമാരെ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റി നിർത്തുന്നു എന്ന് പറയാനേ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളൂ..

Tuesday, July 11, 2017

When Breath Becomes Air - Paul Kalanithi

മഹാഭാരതത്തിലെ വനപർവത്തിൽ ഒരു കഥയുണ്ട്. വനവാസക്കാലത്ത് ക്ഷീണിച്ച് വലഞ്ഞ് പാണ്ഡവർ ഒരിടത്തെത്തുന്നു. ദാഹജലം തേടി നകുലൻ തൊട്ടടുത്ത തടാകക്കരയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഒരു കൊക്ക് നകുലനെ തടയുന്നു. തന്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം തരാതെ വെള്ളമെടുക്കരുത് എന്നാവശ്യപ്പെട്ട കൊക്കിനെ അവഗണിച്ച് വെള്ളമെടുക്കുന്ന നകുലൻ അവിടെ മരിച്ചു വീഴുന്നു. നകുലനെ അന്വേഷിച്ചു വന്ന സഹദേവനും പിന്നെ വന്ന അർജുനനും ഭീമനും ഇത് തന്നെ സംഭവിച്ചു. അവസാനം യുധിഷ്ഠിരൻ എത്തുന്നു. അനുജന്മാർ മരിച്ചുകിടക്കുന്നതുകണ്ടപ്പോൾ യുധിഷ്ടിരനു പന്തികേട് മണത്തു. തന്റെ അനുജന്മാരെ കൊല്ലാൻ മാത്രം ശക്തിയുള്ള ഈ കൊക്ക് ചില്ലറക്കാരനല്ല എന്ന് മനസ്സിലായ യുധിഷ്ഠിരനോട്, താനൊരു യക്ഷനാണെന്നും തന്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം പറഞ്ഞാൽ സഹോദരരിൽ ഒരാളെ ജീവിപ്പിക്കാം എന്നും യക്ഷൻ പറയുന്നു. ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു-

"കിം ആശ്ചര്യം?” (എന്താണ് ഏറ്റവും ആശ്ചര്യകരമായത്?)
യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഉത്തരം ഇതായിരുന്നു:
"അഹന്യഹനി ഭൂതാനി ഗച്ഛന്തീഹ യമാലയ
ശേഷാഃ സ്ഥാവരമിച്ഛന്തി കിമാശ്ചര്യമതഃ പരം” (ദിവസേനയെന്നോണം ചുറ്റുപാടും ജീവജാലങ്ങൾ മരിച്ചുവീഴുമ്പോളും താൻ മാത്രം ബാക്കിയാവും എന്ന മട്ടിൽ ജനങ്ങൾ പെരുമാറുന്നു.  ഇതിൽപരം ആശ്ചര്യം എന്താണ്?)

ഡോ പോൾ കലാനിധി എന്ന 35 വയസ്സുകാരന്റെ “When Breath Becomes Air” എന്ന ആത്മകഥ വായിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ      ഓടിവന്നത് യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഈ ഉത്തരമായിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറിലാണ് ഈ പുസ്തകം വാങ്ങിയത്. കവറിൽ തന്നെ “Rattling, heartbreaking, Beautiful” എന്ന് Atul Gawande യുടേതായിട്ട് എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് വായിച്ച് മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാൻ തൽക്കാലം കഴിയില്ലാ എന്ന് കരുതി മാറ്റിവെച്ചതായിരുന്നു ഈ പുസ്തകത്തെ. 

ഇന്ത്യൻ വംശജനായ പോൾ കലാനിധി അമേരിക്കയിൽ തന്നെ ജനിച്ചു വളർന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനാണ്. പഠനകാര്യത്തിൽ മുൻപന്തിയിൽ ആയിരുന്ന പോളിനു പക്ഷേ ഒരു സാഹിത്യകാരനാവണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം. പ്രശസ്തമായ Stanford University യിൽ നിന്ന് ഇംഗ്ലീഷിൽ ബിരുദാനന്തരബിരുദവും ഹ്യൂമൻ ബയോളജിയിൽ ബിരുദവും നേടിയ പോൾ പിന്നെ Yale University യിൽ നിന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടുന്നു. നല്ല ഒരു ന്യൂറോ സർജനാവുക എന്നതായിരുന്നു പോളിന്റെ പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള ലക്ഷ്യം. അതിനുള്ള കഠിനപരിശീലനത്തിനിടയിലാണ്, ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ആ സത്യം അദ്ദേഹം അറിയുന്നത് - താൻ ശ്വാസകോശാർബുദത്തിനു അടിമയാണ്. ഒരുപാട് രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ച ആ മനുഷ്യൻ ഇതറിയുന്നതോടെ ആകെ തളർന്നുപോയി.  ആ ഒരു നിമിഷം തൊട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം- Ambitious & brilliant ആയ ഒരു യുവഡോക്ടറിൽ നിന്ന് മരണം മുന്നിൽ കാണുന്ന ഒരു രോഗിയിലേക്ക്- മാറി മറിയുന്ന കാഴ്ച, അതീവ ഹൃദ്യമായ ഭാഷയിൽ വരച്ചിടുകയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ. കണ്ണുനനയാതെ ഇത് വായിച്ചു തീർക്കുക എന്നത് അസംഭാവ്യം. 
“ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ അവസാനത്തെ ദിവസമാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഇന്ന് എന്ത് ചെയ്യും? എല്ലാ ദിവസവും അങ്ങനെയെന്ന് കരുതി ജീവിക്കുക” എന്ന സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെയൊന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചുകയറുന്നില്ലേ. എന്നാൽ അതുപോലൊരു ജീവിതം അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നവരെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചുനോക്കൂ. ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെ അടുത്തു നിന്ന് പോളിന് അറിയേണ്ടുന്നത് ‘ഇനി തനിക്ക് എത്ര നാൾ കൂടി ബാക്കിയുണ്ട്?’ എന്നതായിരുന്നു. ആ ചോദ്യം പലതവണ ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒരുത്തരം കൊടുക്കാതെ ഡോക്ടർ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നു. പിന്നീട്, മരുന്നിലൂടെ രോഗത്തെ കീഴ്പെടുത്തി, തിരിച്ച് വൈദ്യവൃത്തിയിലേക്ക് പോൾ തിരിച്ചുവരുന്നു. പക്ഷെ Stanford University ലെ തന്റെ റെസിഡൻസിയുടെ അവസാനദിവസം അദ്ദേഹം അറിയുന്നു- വിട്ടുപോയി എന്ന് കരുതിയ ക്യാൻസർ പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചുവന്നിരിക്കുകയാണെന്ന്. ഇനിയൊരു തിരിച്ചുവരവില്ല എന്നറിയുന്ന പോൾ തന്റെ ചിന്തകളെയും പാതിവഴിയിൽ കരിഞ്ഞുപോയ സ്വപ്നങ്ങളെയും നമ്മുടെ മുന്നിൽ വരച്ചിടുകയാണ്- “When Breath Becomes Air”  എന്ന ഈ മനോഹരപുസ്തകത്തിലൂടെ.

ഏകദേശം 2 കൊല്ലത്തോളം രോഗവുമായി മല്ലിട്ട്, 2015 മാർച്ച് 9 നു പോൾ കലാനിധി ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു.
പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം പോളിന്റെ ഭാര്യ ലൂസികലാനിധി എഴുതുന്ന ഒരു അദ്ധ്യായം ഉണ്ട്. പോളിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ വർണ്ണിക്കുന്ന ആ ഭാഗം, മൂന്നു നാലു ദിവസത്തേക്ക് അത് നമ്മളെ പിടിച്ചുലയ്ക്കും. തീർച്ച!